( لحظه اي در رنج به سر ميبريم و لحظه ديگر در لذت و چون گويي قلطان در دامان زمانهر لحظه به طرف يكي از اين دو سو مايليم و اين است آنچه در حال رخداد است )
حال آنکه آیا ادراكي فراتر از اين دو مي توان داشت ؟
